Een aantal van mijn klanten vind het vreselijk moeilijk als ik langs kom. Omdat ik ze dwing om keuzes te maken. En dat is moeilijk. Spullen en/of papieren gewoon opstapelen en verplaatsen is makkelijk. Maar ja, dan nemen ze wel (veel) ruimte in. Ruimte in je huis en ruimte in je hoofd.
Als ik langs kom, is het de bedoeling dat de stapels opgeruimd worden en dat betekent echt opruimen en niet weer verplaatsen. Dat betekent bij elk blaadje papier, bij elk ding even nadenken wat er mee moet gebeuren. Er zijn twee basismogelijkheden: weg of blijven.
Kan iets weg? Dan is het nog de vraag hoe: papieren naar de oud papier bak of in de shredder, spullen in de vuilnisbak of naar iemand anders (verkopen of weggeven).
Dingen en/of papieren bewaren zorgt voor meer vragen. Waarom wil je iets bewaren? Heb je het ooit nog eens nodig (echt waar??)? Zitten er emotionele herinneringen aan? Het kan zijn dat het ding of het papier toch alsnog in de vuilnisbak verdwijnt. Maar als je iets toch wilt bewaren is het tijd voor de volgende stap: bedenken hoe je iets wilt bewaren en waar. Daarover de volgende keer meer.
Het kost mijn klanten vaak heel veel energie om de bovenstaande vragen te beantwoorden. Eindelijk de keuzes maken die zo lang zijn uitgesteld, dat is lastig. Uitstellen mag wel van mij, maar niet al te vaak. Waarom? Anders moet je de volgende keer weer over hetzelfde nadenken.
Eng hoor, zo nadenken over die dingen. Het dwingt je namelijk ook over jezelf na te denken. Een van mijn klanten vindt een bezoek aan een coach die je dwingt na te denken over de keuzes die je maakt met betrekking tot je leven, haast net zo 'eng' als een bezoek van mij. Maar van beide bezoeken werd ze, ondanks de energie die het kostte, uiteindelijk wel erg blij.